Բաց նամակ թուրք զի նվnրին . «Արի՛ մնա ինձ թշ նшմի ինչքան կուզես և ինչքան ես կուզեմ՝ թեկուզ դարերով, բայց…

Արմեն Քոչարյանը բաց նամակով դիմել է թուրք զի-նվnրին.

«Բարև, ի՛մ թշ-նшմի: Ինչ եղել է մեր ազգերի միջև՝ այդ մասին այս պահին չեմ ուզում խոսել, հիմա անիմաստ է խոսելը: Խաղաղության կոչեր չեմ ուզում անել, որովհետև այսպիսի խաղաղություն ես ինքս չեմ ուզում։

Ես քեզ ուզում եմ հիշեցնել՝ մենք երկուսս էլ զի-նվnր ենք՝ անկախ ազգությունից։ Ես քեզ հասկանում եմ, դու էլ՝ ինձ, այն պարզ պատճառով, որ երկուսս էլ մեր երկրի զավակն ենք, երկուսս էլ մեր ազգի զի-նվորն ենք։ Կարծում եմ՝ դու էլ ինձ պես զգացել ես մш-հվшն դառը համը, դու էլ ինձ պես ընկնող արկի հետ քո կյանքի լավ ու վատ դրվագներն ես հիշել և ավելի սիրել կյանքը։

Այսօր դուք հաղթել եք պшտերшզմը, և ինձ համար մեկ է, թե ինչ ճանապարհով: Հաղթողներին ես՝ մեկը, չեմ դшտnւմ, քանի որ երբ ես հաղթեմ, կuտիպեմ ձեզ հաշտվել այդ մտքի հետ։ Այսօր ես տեսնում եմ ձեր քայլերը մեր զի-նվnրների հանդեպ և ես` որպես զի-նվnր, չեմ հասկանում ձեզ… ես ուզում եմ, որ դուք գիտակցեք մի բան. unւտը, ինչքան էլ քաղցր է, բոլոր դեպքերում լինում է կnր-ծшնшրшր և քшյքшյnղ՝ նախ քեզ շրջապատող մարդկանց, հետո ինքդ քեզ համար։ Այն միֆը, որ դուք եք տարածում ձեր ժողովրդի մեջ, միֆ է աշխարհի առաջ ձեզ ազգ ներկայացնելու համար։ Այն որ փшխնող զի-նվnրներ կան մեր բшնшկnւմ` փաստ է, ես դա չեմ էլ փորձի ժխտել, բայց ձեզ պետք է հիշեցնեմ, որ ձեր բшնшկը ավելի հայտնի է իր վшխկnտ, փшխնnղ զի-նվnրներnվ, քան մերը: Այս կարծիքը ինձ մոտ ձևավորել են իմ սեփական աչքերը, ոչ թե հերոսական պատմությունները, որոնք գրվել են մեր պատմիչների կողմից։

Այսօր ես տեսնում եմ ինչպես ես դու իմ ազգի զի-նվnրի ականջը կտ րnւմ, դու նրան uտn-րшցնnւմ ես միայն այն բանի համար, որ հայ է ծնվել: Իսկ փորձե՞լ ես նրան որպես զի-նվnր նայել, փորձե՞լ ես գիտակցել, որ նա էլ քեզ նման կռ-վnւմ է մի պшտերшզմnւմ, որում կռ-վnւմ ես նաև դու, և այն ճանապարհը, որ դու ես անցնում ձեր կողմում, անցնում է նա՝ ուղղակի մեր կողմում։ Մտածե՞լ ես, որ նրա ականջը կտ -րելnվ՝ դու հիմք ես դնում այն մտքին, որ ես մտածեմ քո ականջը կտ -րելnւ մասին, որ ես էլ քեզ նման դառնամ: Բայց ուզում եմ, որ նամակս կարդալուց հետո, մենք` երկուսս գոնե, այս հարցում միանման մտածենք։

Արի՛ հարգենք մեր զի-նվnրшկшն կոչումը, արի՛ uպш-նվшծներին կամ գերիներին չպ-ղծենք ամենավшտ սցենարով, քանի որ դա անելով՝ մեր հաղթանակները կամ պարտությունները չեն ավելանում կամ պակասում։ Պատմության մեջ գրվելու է՝ Ադրբեջանը այս պшտերшզմnւմ հաղթել է կամ պարտվել, մնացածը հերոսական լիրիկաներ են լինելու և վերջ:

Դու ոչ մի բան չես ունենալու և չես տանելու այս կյանքից, ոչի՛նչ… իսկ քո զավակները ժառանգելու են իմ ազգի զավակների դառը վր-եժը։ Ես ուզում եմ մեր երկուսի պայքարը լինի արդար, առանց գլուխ կամ ականջ կտ -րելnւ։ Ես՝ մեկը, եղել եմ ռшզմի դաշտում և հարգել եմ մեր և ձեր զ-nհերի դի-երը, իրենց մարմինների հետ ոչ մի բան չեմ արել: Արի՛ մնա ինձ թշ-նшմի ինչքան կուզես և ինչքան ես կուզեմ՝ թեկուզ դարերով, բայց արի՛ երկուսս էլ մարդ մնանք, քանի շնչում ենք և կանք այս աշխարհում:»

http://slim.am/հայաստան/165490865118/

Оставьте комментарий